دلگردیهای خود را می نویسم

(بوی رمضان می آید)

سلام سلامی از خدا  به قلب و روح آدما

مسلمونای مهربون هم  شیعه ها هم سنیا

بنده های خوب خدا ماه خدا مهمونیه

دلای آزاد شما چرا تو غم زندونیه

وقت دعای سحره وقت نماز و عاشقی

قرآنمون بروی سر با عطر یاس  رازقی

آی آدما سحر که شد نماز شب بپا کنین

عاشق بشین تو این روزا خدا رو باز صدا کنین

شلوغی تو این روزا غوغا صدا وهم همه

بیاید باهم دعا کنیم بیاد عزیز فاطمه

رفته بودم قطعه ٢٢٢ بهشت زهرا سرخاک یه عزیز...صدای بلندگوی نمایشگاه شهدا و محل دعای ندبه از اونجا بخوبی شنیده میشه.ذکر فاتحه کردم و رفتم بسمت صدا ...یواش و آروم از کنار نمایشگاه گذشتم ..ناخواسته خودم رو بالاسر قبر مرحوم آغاسی دیدم ...نشستم و فاتحه ای خوندم و ذکر صلواتی کردم یاد شیعه نامه اون مرحوم افتادم خدا رحتمش کنه لحن و آهنگ صداش هیچ وقت از یادم نمی ره ...خصوصا اون بیت معروفش رو که می خوند ....شاید این جمعه بیاید شاید....از دلم عقده گشاید شاید..

کنار قبر مرحوم آغاسی چند شهید گمنام وجود داشتند ..تازه فهمیدم که تو قطعه شهدا هستم ...خوشا بحال آغاسی که با یاران و دوستانش همسایه شده بود....در دل آرزوی این سعادت روکردم ...هنوز صدای بلند گو بلند بود ... با آهنگ ملایمی که پخش میشد و بوی گلابی و نم آب که در هوا بلند بود ..حال و هوایی عجیبی بود ...

نمی دونم شاید خدا میخواست که دوباره بعد از مدتها یه چیزایی یادم بیاره ...

اعیاد شعبان بر همه عاشقان مبارک و فرخنده باد...

همیشه و همه جا بوی دوست می آید

طبیب خسته دلانی که اوست می آید

همیشه منتظرم تا که او بیاید و باز

چو آسمان شود و من دمی کنم پرواز

شکسته بال و پرم حس ناب احساسم

غلام روی کبود و شکسته ی یاسم

نگاه و چشم دلم را به راه می دوزم

ز عشق دیدن رویش چو شمع می سوزم

خدا کند که سفر کرده زود باز آید

دوباره عطر و شمیم خوش نماز آید

عاشقان عیدتان مبارک باد.

کسی که عکس توبا لج  کشید من بودم ...

پر از خطوط کج و مج کشید من بودم ...

کسی که بال مرا شکست جز تو نبود ...

دلم ربود و دلمرا شکست جز تو نبود ...

عزیز ... یاد عهدهای  بسته افتادم ..

به یاد  قول و قرار  شکسته افتادم ...

قرار با منت این بود یار من باشی ....

همیشه و همه جا در کنار من باشی ...

چرا مرا تو رها کردی و سفر رفتی

سفر که نه تو به راهی بعیدتر رفتی ..

چرا ..چرا ...و هزاران چرا چرای دگر ...

تو رفتی از نظرم دوست نداشتیم مگر ...

به سنگ قبر تو هر هفته میدهم گل و آب

لالا لالا گل نازم دوباره خوب بخواب

این روزها حال و هوای دیده بارانیست..
احوال من زار و همانگونه که می دانیست ..

این روزها با خاطرات یاد و لبخندت ...
شادم ولی شادی پس چشمان چو زندانیست

لبخندهایم تلخ و  دل سنگین و پر درد است ...
اما نگه  بر قاب عکس تو به مهمانی است ....

اینجا کسی احول زارم را نمی داند...
گویی دلم در سینه یا عشق تو زندانی است

با رفتنت دل رفت آنجا که تو می دانی ...
اینجا ولی با دوستان جشن غزلخوانی است ...

اینجا به یادت دفترم خیس است و سنگین است ...
نام تو را میگویم و این گفته پنهانی است..

هر جا که هستی شاد و خوشحال و سلامت باش...
تنها دعایم بهر تو شادی و خندانی است ...

بنام خداوند مهربان کریم و رحمان یاریبخش مومنان یاور ایرانیان

سلام ...

آمده ام تا بنویسم ..شعرهایم را ...دلنوشته هایم را و خودم را ..

بی توام این روزهای پر تردید

بی توای نور راه بی امید